Familie Pâques

Op 2 februari 2014, gaat onze droom in vervulling. We stappen op het vliegtuig om zeven weken rond te reizen in Nieuw-Zeeland. Onze droom komt uit.
Na een tussenstop en twee dagen in Hong Kong, landen we op het Zuidereiland. Onderweg naar ons eerste logeeradres genieten we van de eerste mooie uitzichten. Nog niet bewust maar gevoelsmatig, voelt het hier als thuiskomen. De sfeer is zoals de sixties, flower power, zo relaxed. Het lijkt wel of niermand hier haast heeft: “no worries” is hier een gevleugelde uitspraak. We hebben een druk programma maar verblijven overal minimaal twee nachten. We slapen in bed and breakfast locaties, omdat we het belangrijk en leuk vinden om in het echte Nieuw-Zeelandse leven te duiken. Gesprekken aan gaan en mensen en hun gewoontes leren kennen zodat we kunnen horen, voelen en ruiken wat het is om hier te wonen en te leven. De bevolking is zo aardig en attent. Het is iedere keer weer verdrietig om afscheid te nemen. Op iedere locatie worden we ontzettend verwend met luxe ontbijtjes, heerlijk geurende diners en fantastische Nieuw-Zeelandse wijnen.

Het avontuur tegemoet

We beleven het ene avontuur na het andere. Walvissen spotten vanuit het vliegtuig en per schip. Om 5 uur in de ochtend picknicken om pinguïns te spotten, verbazing over zoveel schapen (45 miljoen), bizar ten opzichte van de 5 miljoen inwoners, verspreidt over de twee eilanden. De overblijfselen van de aardbeving in Christchurch maakt op ons een diepe indruk. De stad is verlaten en heeft een ghost town gevoel. Broedende albatrossen bekijken we stiekum vanuit een plek waar we ze niet kunnen storen tijdens het broeden. Nog nooit zoveel prachtige vogels in groene, frisse bossen waar we ze bijna kunnen aanraken gezien. Wandelingen over bergen en door rivieren. Met de helicopter naar de gletsjer en even uitstappen om in de sneeuw te lopen, hoe kicken is dat. Een dropping met de helicopter in een eenzaam gebied waar geen mensen wonen daarna vijf uur wandelen, wadend door de rivieren en steile bergen, en op een smalle touwbrug met uitzicht op een afgrond waar je niet blij van wordt. Kayakken op de Tasmanzee en een overnight cruise langs de fjorden. Alom verbazing bij de Pancakes rocks (rotsen die op pannenkoeken lijken.) Eternal flames, een plek in een donker bos waar het vuur uit de grond dag en nacht brandt omdat er gas in de grond zit. Kiwi’s spotten op Kapiti Island, de enige plek op de aardbol waar deze vogels leven.

Een onvergetelijke ervaring

Het is een aaneenschakeling van natuurschoon en sprookjesachtige gebeurtenissen. Dan komt de dag waar ik de hele vakantie al naar uitkijk. In Kaikoura stappen we op de boot om te snorkelen en te zwemmen met de Dusky dolfijnen. Mijn partner filmt en maakt foto’s, ik ga het onbekende avontuur tegemoet.

Met duikpak en snorkel zit ik op de rand van het schip en wacht ik gespannen af wat gaat komen. De zenuwen gieren door mijn keel. In mijn gedachten vraag ik mij af: “waarom doe ik dit, wil ik dit wel” De klep van het schip gaat naar beneden en ik schuif het kolkende water in. Even slaat de paniek toe. Ik ben overweldigd door zoveel dolfijnen, het zijn er wel 150. Ze springen vrolijk in en uit het water. Er schiet er eentje onder mij door. Ik waag de duik. Met de snorkel maak ik de meest bizarre geluiden, ik ben in een roes. De dolfijnen reageren alert en komen van alle kanten op mij af. Het lijkt wel of ze tegen me lachen en een knuffel komen geven. Een paar seconde lang ben ik mij ervan bewust dat dit het ultieme gevoel is van alles loslaten wat vast zit in mijn lichaam en geest. Ik heb geen besef van tijd en ben na een uur de laatste die in de boot klimt. Ik kan wel huilen van geluk. Ik voel me geweldig en ben me ervan bewust dat ik deze onbeschrijfelijke ervaring voor de rest van mijn leven nooit meer ga vergeten: Nieuw-Zeeland, I am in love with you.