Annette en Gerard Bergers

Hello everybody!

Hier weer een vervolg van onze reis door dit mooie land. Woensdag 14/11 stond de tocht naar Kapiti Island op het programma. Om 7 uur in de ochtend moesten we al bellen naar de schipper of de vaartocht naar het eiland die middag door zou gaan. Het was heel mooi lenteweer, veel zon en weinig wind, dus we hadden er alle vertrouwen in. En ja hoor, geen probleem. Echter tijdens het ontbijt kregen we een boodschap dat we de organisatie van de tocht direct terug moesten bellen. Het bleek dat er die middag toch geen boot beschikbaar was... Daarom was er een helikopter geregeld om ons daar te brengen en of we ons gewicht door wilden geven. Om 2 uur verzamelen. Het was slechts 3 kwartier rijden naar het strand waar we heen moesten, we arriveerden daar al om half 12. We hebben toen lekker wat gechilled aan het strand en ook onze lunch verorberd. Om twee uur waren we bij het boathouse waar ene John, deel van de Maori familie die de lodge e.d. op het eiland runt, ons kwam oppikken. We bleken de enige 2 passagiers en samen met John en de helikopterpiloot vlogen we even later naar het eiland, dat circa 10 km uit de kust ligt. Kapiti Island is een natuurreservaat waar veel beschermde vogelsoorten leven en waar men ook een paar bedreigde soorten probeert te redden en weer uit te breiden. Er mogen per dag maar een paar bezoekers op het eiland.

We werden hartelijk ontvangen door een paar andere familieleden, die ons eerst wat instructies gaven over het verblijf en daarna de geschiedenis van het eiland vertelden. Na een middagwandeling, met veel vogels om ons heen in het beboste gebied, en het avondeten met de 'locals' gingen we in het donker Kiwi's spotten. In het bos was het pikkedonker. Na eerst wat andere nachtvogels te hebben gezien zagen we, met behulp van een lantaarn met zacht rood licht, een Pinguin die op zoek was naar zijn nest in de heuvels van het eiland. Daarna hadden we het geluk een Kiwi te zien die vlak voor onze voeten het pad over stak. Hij deed dit niet al te snel en dus hebben we hem goed kunnen bewonderen. Missie geslaagd ! Vele Nieuw-Zeelanders hebben nog nooit een Kiwi in het echt gezien. Een unieke ervaring. Op het grote eiland zijn er 1200 Kiwi's en in heel NZ 1600 . Van die 400 andere zijn er veel afkomstig van dit eiland. '-s Nachts sliepen we in een lodge zonder elektriciteit , want de generator kan niet 24 uur aan blijven staan. Wel even wennen !

De volgende ochtend na het ontbijt werden we opgehaald door een boot. Dit keer dus wel beschikbaar. We waren snel aan de overkant. We konden onze reis weer per auto vervolgen, naar Ohakune, een plaatsje midden op het Noordereiland. We zaten daar op een mooie lodge, gelegen aan een golfbaan. 's-Middags even de berg opgereden waar in de winter wordt geskied. We zijn echter niet helemaal naar het einde van de weg naar boven gereden want het werd daar steeds regenachtiger en mistiger. De volgende ochtend regende het ook wat, maar gelukkig klaarde het om 10 uur op en brak de zon door. Van Geoff, een golfpro die eigenaar is van de lodge, hebben we wat golfspullen geleend. Samen hebben we 9 holes gelopen en vervolgens heeft Gerard nog 9 holes gelopen. Annette is lekker gaan relaxen in het zonnetje bij de lodge.

Van een dorpsbewoner die in de tuin van de lodge aan het werk was hoorden we dat op het plaatselijke nieuws was verteld dat bovenop de berg, een vulkaan die in 1996 voor het laatst een uitbarsting had, het in de krater warmer aan het worden is en er een vergrote kans is op een eruptie in de komende tijd... De wind staat hier altijd zodanig dat aan deze kant van de berg er weinig gevaar is. We zullen zien...

Zaterdag was een regendag, de eerste tijdens onze vakantie hier. We gingen rijden naar Rotorua, dus op zich niet zo'n probleem, maar je ziet alleen wat minder van de mooie natuur onderweg. In Rotorua zitten we (wederom) in een fraai gelegen lodge aan het grote meer van Rotorua. Zondagmorgen moesten we al vroeg uit de veren, want we moesten ons om 9 uur melden bij een Maori-familie, die onze tocht naar het regenwoud organiseert. Onze gids van die dag, Wuremu, nam ons samen mee in de auto naar het begin van de track (3 kwartier rijden). In het bos vertelde hij veel over de verschillende bomen en ook over de Maori-gemeenschap, die daar leeft en werkt. Na de wandeling in het regenwoud, waar het nu af en toe regende en af en toe de zon scheen, gingen we 9 boompjes planten, die zullen uitgroeien tot grote hoogte (95 m.). Zij worden, bij leven en welzijn, zo'n 1000 jaar. De GPS gegevens van de plaats waar ze staan zijn genoteerd, zodat onze achter-,achter-, achter- etc. - kleinkinderen later kunnen gaan zien hoe hoog ze dan al zijn geworden. Bij het planten werd een ' gebed' uitgesproken om de groei te bevorderen. De Maori's zullen de groei e.d. in de gaten houden. Hierna gingen we met de auto naar het bushcamp, waar we een lekkere lunch genoten, gemaakt van lokaal beschikbare producten, zoals bijvoorbeeld worst van hertenvlees. Ook zelfgebakken brood. Daarna de terugtocht aanvaard. Eind van de middag hebben we ' thermal wonderland ' bezocht, een thermisch actief gebied in de Taupo Volcanic Zone met allemaal ingezakte kraters, koude en kokende poelen van modder, water en stoomwolken. Indrukwekkend om te zien. Er is een grote variatie van kleuren in het gesteente, die wijzen op de aanwezigheid van een groot aantal mineralen, zoals zwavel, ijzeroxide, silicium, mangaan en arsenicum. Kortom : was weer boeiend.

Vandaag, maandag, gaan we naar het museum alhier en nog wat bezienswaardigheden. Eind van de middag gaan we naar Hamilton, naar vrienden van (de ouders van ) Maartje. Morgen gaan we dan naar onze laatste bestemming in NZ, Omaha Beach. Vrijdag dan de lange reis terug. Het verslag van de laatste paar dagen horen jullie waarschijnlijk dan in Nederland.

Gr., xx, The Dutch Kiwi's, Annette en Gerard